De Krokodil / Moppentappers

 



___________________De Krokodil / Moppentappers_____________________

Op een regenachtige zaterdagmiddag zat ik te lezen aan de lange leestafel in het Bruin Café in Tilburg….



De loei van een tafel was eigenlijk maar een sta-in-de-weg door zijn ongebruikelijke afmetingen. Ik kan zo gauw geen foto gevonden krijgen van een lange leestafel….maar deze leestafel was nog groter dan op de onderstaande foto.



Overdag kon je de lectuur lezen die her en der uitgespreid lag en s avonds zaten de kroegbezoekers er met hun kont op….of leunden er tegen aan. Waarom leg ik deze ogenschijnlijk oninteressante beschrijving van een leestafel uit....zou je denken.?

Welnu…..dat komt omdat deze tafel een belangrijke rol in het volgende verhaal zou gaan spelen.!

Zoals ik al zei:.......op een regenachtige zaterdagmiddag zat ik te lezen aan de lange leestafel in het Bruin Café in Tilburg. Ineens ontstond er tumult in het kleine halletje bij de ingang.

Met paniek kreten zag ik de bezoekers vluchten in het café terwijl ze zich verdrongen tegen de andere aanwezigen. Die zich eveneens op hun beurt tegen de menigte verdrongen. Ik stond op om te zien wat de paniek veroorzaakt zou kunnen hebben…...maar werd door de tsunami golf van cafe gasten eveneens naar de achterkant van de kroeg gedirigeerd.



Er was een man binnengekomen met in zijn hand een leren riem …..met daaraan een joekel van een krokodil…!!!



Ik denk dat de krokodil wel 4 meter lang was. Met bedaarde stem stelde de eigenaar van het groene beest de cafébezoekers gerust met: “Hij doet niks…...hij doet niks…..je hoeft niet bang te zijn…..Hij doet niks.!”

Op een afstandje riep ik tegen de man: “Hij doet niks…? Je komt toch niet met een krokodil in een vol cafe…..gek.!”

“Mijn krokodil is tam”, verzekerde de man: “Hij doet niks…..en als je wilt zal ik je dat laten zien.”

Hij deed de daad bij het woord….schoof de lectuur en de kranten op de leestafel opzij en met een zekere krachtsinspanning legde hij de “koning van de Nijl” op tafel.

Beetje bij beetje kwamen de cafébezoekers nieuwsgierig dichterbij.



De man begon een verhaal over zijn krokodil…..die hij Fernando genoemd had….af te steken. “Fernando is geboren in het krokodillenpark in Torremolinos…….



……..maar moest door overpopulatie weg. Als verzorgers van krokodillen en dierenvriend kon ik het niet over mijn hart verkrijgen dat Fernando een spuitje zou krijgen…..en als leren riem zou eindigen.



Daarom heb ik hem in huis genomen….hem verzorgd…..en hem afgericht”. De cafe gasten, bekomen van de eerste schrik, hingen aan de lip van de vertellende krokodillen-oppasser.

De man vervolgde: “Kijk….ik zal jullie eens laten zien hoe tam mijn krokodil Fernando is…!”

Met beide handen deed hij de bek van de krokodil open en ik zag de fonkelende, vlijmscherpe tanden. Het publiek deinsde automatisch weer terug met de rug tegen de achterkant in het cafe bij het zien van de vervaarlijke tanden.

“Je hoeft niet bang te zijn”, zei de man en toen het publiek opnieuw bij de tafel kwam staan, stak de man zijn hele hoofd in de opengesperde muil. Wederom deinsde het publiek van afgrijzen tegen de achterwand van het cafe.

“Kom maar gerust terug….”; verzekerde de man en toen de toen de cafébezoekers weer aan de leestafel dromden, deed hij er nog een schepje bovenop. Onder de blikken van het publiek sloot hij de krokodillenbek op zo'n 10 centimeter na….



Hij haalde zijn piemel uit zijn broek…….en legde deze in de krokodillenbek.



Het publiek deinsde wederom terug. Maar de man was nog niet klaar met zijn show…..en zei tegen mij: “Geef mij de Telegraaf ….die daar ligt….eens aan.



Ik gaf de Telegraaf aan de oppasser. De man rolde de krant op en begon ermee met alle kracht op de krokodillenbek te meppen….terwijl zijn piemel er gewoon nog in lag. Vol afgrijzen stond het publiek het spektakel te bewonderen. Een enkeling riep “Wow”...en anderen begonnen zachtjes te applaudisseren. Maar niemand kwam meer in de buurt van de leestafel staan.

Toen zei de oppasser: “Jullie hoeven niet bang te zijn. Is er niemand die dit ook een keer wil proberen….Doe niet zo flauw.!”

Muisstil was het.

Het publiek stond als het ware tegen de achterwand vastgenageld.



Niemand reageerde.

Waarop de man zei: “Niet zo flauw zijn…..mensen. Is er echt niemand van jullie, die dit wil proberen….?”

Muisstil.!

Totdat een oud vrouwtje aarzelend uit het publiek naar voren stapte en zei: “Ik wil het ook wel proberen….maar dan moet je me niet zo hard met die Telegraaf op mijn kop slaan….!!!!”

(Grapje)



Wordt vervolgd…..

Sobek…….Egyptische god van de vruchtbaarheid van de Nijl

Had de kop van krokodil…..



Wordt vervolgd….


Gepubliceerd 25-6-2020 Geschreven 21-10-2020

Reacties

Populaire posts van deze blog

Bloedpenis versus Vleespenis

WC met Hartje

Kaal K*tje