Jean Marie Pfaff



_________________________Jean Marie Pfaff____________________________

Toen ik in Blankenberge woonde….



…….zag ik Jean Marie Pfaff regelmatig met zijn blinkende rode Porsche voorbij schuiven.



Langzaam rijdend over de boulevard…..om de toeristen op de terrasjes genoeg tijd te gunnen om hem op te merken.

Op een geven moment was in een hotel aan de Zeedijk een brand uitgebroken.

Paniek al over.!



Op enkele van de bovenste verdiepingen sloegen de vlammen al naar buiten tegen de voorgevel van het monumentale pand.



In die tijd was “ouwe troep” troef in Blankenberge.

Langzaam zagen de toegestroomde nieuwsgierige toeschouwers het vuur langzaam naar beneden kruipen. Daar waar de bovenste verdiepingen in rook en vuur gehuld waren…..zag je op de begane grond ook vlammen ontstaan. Plotseling gebeurde er iets, waarbij de adem stokte in de kelen van het sensatiebeluste publiek.



Op het derde verdiep verscheen een kleine gestalte…. Het was een jongetje. Tussen de rookwolken zag je hem met zijn handjes zwaaien en om hulp schreeuwen….



Maar de brandweer was er nog niet…...en de waarnemende meute stond met de handen in de haar van de wanhoop. Het jongetje dreigde te gaan springen. Je zag zijn gezicht vertrekken van de vertwijfeling:.....zou hij springen….of niet….?

Ineens kwam een man uit de toeschouwers gerend…...het was Jean Marie Pfaff….!

Hij ging onder het raam staan waar het jongetje zou gaan springen.

“Awel…..”,gilde Jean Marie naar het ventje: “Ge hoeft ginne bang te hebben….ventje.

Ik ben Jean Marie Pfaff…...de keeper van het Belgische voetbalteam..….”

Jean Marie ging door zijn knieën……..



……..en stak zijn beide armen vooruit als teken dat hij het ventje op zou gaan vangen.

Het jonge manneke vertrouwde de bekende keeper voor geen stuiver, maar toen de vlammen tegen zijn rug begonnen te prikken riep hij paniekerig:

“Kan ik gerust springen….menier….gaat U me opvangen.?

“Zeker en vast…”, antwoordde Jean Marie Pfaff…..”Ik vang altijd elke voetbal.”

Het jongetje had eigenlijk geen keus en kroop uit het raam…….. en sprong.

Jean Marie maakte nog een paar een professionele stapjes naar links en rechts…….

en ving de jongen op.

Een oorverdovend gejuich en een hard applaus steeg op uit de menigte die tot een ontlading kwam.



Jean Marie hield de jongen goed vast…..om hem niet te laten ontglippen uit zijn sterke handen.



“Bravo…...Bravo…..Bravo……” gilde het publiek: “Bravo…..Bravo…...Bravo….!”

Jean Marie bonkte de jongen 2 keer op de grond…….en schopte hem uit……!

(Grapje)






Gepubliceerd 13-2-2019

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje