De Kabouter / Moppentappers

_

_________De Kabouter / Moppentappers___________________



Op een donkere nacht rijdt een man naar huis. Het is een nacht met een kleine maan,...... een maan, die op een sikkel lijkt.



Het karige schijnsel van de maan maakte het autorijden extra inspannend en ondanks het grote licht van zijn koplampen was het zicht niet echt helder.



De man reed met matige snelheid, omdat hij geen dieren aan wilde aanrijden. Hij wist, dat op de binnenweg naar zijn huis vaak dieren aangereden worden. Toch ineens….een schim….en Pats!. In een reflex remde de man krachtig na een klap tegen de voorkant van zijn auto. Hij besefte, dat hij iets of iemand aangereden had.

Hij stopt zijn wagen en ging poolshoogte nemen, wat er gebeurd was.

Hij liep terug op de weg en tuurde in de berm of hij iets zag, wat de knal veroorzaakt kon hebben. “Ja,.....Shit.!”, dacht hij; “Daar ligt iets!.”

Hij versnelde zijn passen en kon niet inschatten, wat het was…...een kind…..een hond….een kat….? Een volwassen persoon kon het niet geweest zijn, want daar was de schim te klein te klein voor geweest. Zijn hart bonsde.

Hoe dichter hij bij de plek van des onheils kwam, hoe onduidelijker was het, wat hij hij precies aangereden had…….Het had de grootte tussen een hond en een kat, maar het had geen 4 poten. Het leek op een klein kindje…..maar s'-nachts om 3 uur lopen geen kinderen op straat.

De man kon zijn ogen niet geloven……..Lag daar een kabouter.?



Inderdaad….het bleek een kabouter van zo'n 20 centimeter lengte te zijn. De dwerg lag roerloos in het gras en had zijn puntmuts nog op.



De man knielde neer en voelde in de nek van de kabouter of hij het kloppen van de hartslag van zijn kleine hartje kon voelen.



Gelukkig…..hij leeft nog. Door de aanraking in zijn nek kwam het mini-mensje bij bewustzijn en staarde de man verbaasd aan en zei: “Wat is hier gebeurd.?”

(Zie het hoofdstuk: “Wat is hier gebeurd.?” in het boek Vrouwengek)

De man was dolblij een levensteken van de kabouter te bemerken en zei opgelucht: “Je bent aangereden door een auto.

De kabouter had wel wat bloed hier en daar, maar kon zijn ledematen wel bewegen. Uit zijn neus liep wat bloed en hij zat vol met schaafplekken.



De man voelde zich, ondanks dat hij niks aan de aanrijding kon doen, toch wel een beetje schuldig door het ongeluk en zei tegen de kabouter: “Wat liep je toch s'nachts op de weg te doen?”. De kabouter legde hem uit, dat kabouters alleen s'-nachts zeldzaam hun paddestoel-huis verlieten om eten te zoeken.





“Kom……..”, zei de man; “Ik breng je naar mijn huis en zal je verzorgen.”

Zo gezegd, zo gedaan. Hij legde de dreumes op de achterbank van zijn auto en reed verder de donkere nacht in.

Onder het autorijden zat de man, die vroeger als politieagent gewerkt had, bij zichzelf te overpeinzen, dat op TV vaak gezegd werd over het gevaar van overmatig gebruik van alcohol achter het stuur: “Je zult met je zatte kop maar per ongeluk s'nachts een kind aanrijden. Dat vergeef je jezelf nooit…..!” Deze uitspraak had hij altijd gerelativeerd met :”Voor zover ik weet, lopen er s'-nachts geen kinderen op straat. In de nacht behoren kinderen te slapen…… En niet op straat te lopen”. Maar wie houdt er nu rekening met overstekende kabouters? Hij was allang blij, dat hij zelf geen alcohol meer dronk en dat drank niet de oorzaak van de aanrijding was.



Thuis aangekomen, verzorgde hij de mini-mens, des-infecteerde zijn wonden, gaf hem wat lasagna te eten, een glas melk en zei; ”Je kunt hier blijven tot je opgeknapt bent.”










Totaal uitgeput, doch voldaan, viel de kabouter als een blok in slaap.

Drie dagen had het aardmannetje nodig gehad om op te knappen. Maar na 3 dagen verlangde hij ernaar om zijn eigen kabouter-volkje weer te zien en in zijn eigen bedje te liggen.



Hij bedankte de man hartelijk en zei; “Luister vriend, …….normalerwijze laten de grote mensen een aangereden kabouter in de berm langs de weg liggen, maar jij hebt me gered…...en uit dank mag je 3 wensen doen”.

“Oh…... dat hoeft helemaal niet”, zei de man; “Ik ben allang blij dat je weer OK. bent.”

“Jawel….”, zei de dreumes: “Ik sta erop, dat je 3 wensen doet.”

De man was niet één van de slimste en dacht goed na. Wat moest hij toch wensen? Hij was toch tevreden!. Ineens schoot het hem te binnen…….Hoopvol keek hij de kabouter aan en keek bescheiden met de woorden; “Als ik één ding zou wensen, dan zou dat een bierflesje zijn, dat nooit leeg komt. Hoeveel ik ook uit het flesje zou drinken, het blijft altijd vol.!”



Pang.!........in een flits had de man een bierflesje in zijn hand. Verwonderd keek hij naar het flesje en daarna naar de kabouter: “Dit flesje blijft eeuwig vol?”

“Ja, natuurlijk”, zei de kabouter: “Je kunt er zoveel uit drinken, als je wilt, het blijft altijd vol.!”

De man nam een slok…….en nog een……..en nog een. Verdorie,......hoeveel hij ook dronk, het flesje bleef vol. “Wauw”, zei de man en nam nog een slok: “Geweldig.” Totaal tevreden zat de man voor zich uit te staren door het nieuwe verworven geluk. Maar de kabouter wilde terug naar zijn eigen volk en opperde; “je hebt nog 2 wensen over….”



De man begon in de zevende hemel te geraken en zei; “Ja, maar ik heb alles, wat ik me wensen kan……..Wat zou ik me nog meer willen toewensen?

“Ja……”,vervolgde de kabouter: “Je hebt toch nog 2 wensen over.” Ik had toch al gezegd, dat de man niet één van de slimste was en dacht diep na. Na een minuut keek hij, totaal gelukkig, de kabouter aan en vroeg: “Zou ik nog 2 van die flesjes mogen hebben………………?”








De kabouter keek hem niet begrijpend aan en bedankte zijn redder nogmaals en ging terug naar zijn eigen paddestoel.



Een aanrijding met een kabouter is uiterst zeldzaam, ….zo niet uniek….., maar je houdt het niet voor mogelijk, maar een paar maanden later rijdt de man op weg naar huis, opnieuw iets aan. …..Precies dezelfde kabouter.!

“Jij leert het ook niet, hè….?”, zei hij tegen de gehavende Efteling-figuur. Hij zag, dat zijn arm uit de kom lag en verzorgde hem opnieuw 3 dagen. Hij had toch niets anders te doen!.

Uit het medicijnkastje had hij een mutella gehaald en de dreumes opnieuw opgekalefaterd.



Toen de kabouter weer totaal opgeknapt was, keek hij de man vragend aan met: “Je mag opnieuw 3 wensen doen, omdat je me gered hebt. Normalerwijze laten de mensen kabouters en dieren aan hun lot over, maar jij bent zo sympathiek, dat je aan je medemens denkt. Daarom mag je wederom 3 dingen wensen, maar deze keer is er een voorwaarde aan verbonden. Alles wat jij ontvangt, ……….krijgt je buurman dubbel. !”

“Hoezo dubbel”, vraagt de man verbaasd.

“Ja”, antwoordt de kabouter; “Gewoon dubbel...…..Als jij iets wenst, dan krijgt je buurman hetzelfde 2x….!”

“Ok.”, zei de man; “Fair enough.!”

De man begon na te denken. Hij had immers nog steeds zijn 3 flesjes bier. Wat zou zich nog meer kunnen wensen.?



Hij dacht na…….en hij dacht na. Omdat hij tevreden was, zei hij tegen de kabouter: “Eigenlijk heb ik alles al, wat mijn hartje begeert, ………….maar als je dan er toch op staat…….dan geef me maar een groot landhuis,…...waarom niet?”



“Oké”, zei de kabouter; “Maar vergeet niet, wat jij krijgt……..krijgt je buurman dubbel.” Hij knipte met zijn vingers

en ...Pats…...en in één klap stonden ze in een luxe landhuis.

Met marmeren vloeren, ontelbare slaapkamers, verschillende open haarden en een zwembad.

Geheel overdonderd liet de man zijn nieuwe aanwinst op zich inwerken.

Compleet euforisch liep hij naar buiten…….maar wat zag hij?.........zijn overbuurman stond in de portiek van zijn nieuwe landhuis te zwaaien. Een prachtige mansion,.....maar 2x dubbel zo groot als het zijne…..!

“Verdomme”, dacht de man; “ Hij mocht zijn overbuur wel, maar waar had hij deze luxe aan verdiend.?” Hij liep terug naar de paddestoel-bewoner en zei: “Er is eigenlijk iets me ontbreekt in mijn leven…...en dat is een lieve, knappe vrouw aan mijn zijde….!

Pats.!......in één flits had de man een prachtige spetter aan zijn arm.



“Wauw….”, zei hij tegen de kabouter en liep euforisch naar buiten om zijn nieuwe aanwinst aan de overbuur te tonen. Maar wat zag hij daar…..? Aan de overkant stond de buurman met 2 blonde jonge dames aan zijn armen.



“Verdorie…”, zei hij en ging een beetje ontstemd naar de kabouter en vertelde hem, dat hij zojuist zijn overbuurman met 2 vrouwen in zijn armen gezien had. “Ja,.....dat had ik je toch gezegd…!”, vervolgde de kabouter; “ Alles wat jij krijgt,...........krijgt je overbuurman dubbel.!”

De man dacht diep na.

Na een paar minuten nadenken, zei hij met een fluisterende stem tegen de kabouter; “Eén teelbal verwijderen………...Doet dat zeer…..???”



(grapje)

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje