Roodkapje voor Volwassenen / Vervolg



__________________Roodkapje voor Volwassenen____________________



Er was eens………….een hele lekkere mokkel, die Roodkapje heette.

Ze had die naam gekregen, omdat ze meestal een rood kapje droeg, want ze vond zelf, dat het rode hoofddeksel goed afstak bij haar donkerblonde krullen. Het mutsje had ze als verjaardagscadeau van haar oma gehad.

Roodkapje had het geluk gehad, dat Onze Lieve Heer haar met een prachtig figuur op de wereld gezet had.

Inclusief een paar geweldige prammen.

In tegenstelling tot de meeste vrouwen, verstond ze de kunst om op een elegante wijze op hoge hakken te lopen.



Ze had schoenen met hoge hakken bij de vleet in alle kleuren, zelfs met stiletto-hakken, maar de rode exemplaren waren haar favorieten. Al met al een lekker wijf!.

Ze had een gouden hart en stond voor iedereen klaar.



Ondanks dat Roodkapje al 25 was, deed ze denken aan een “dom blondje”. En ondanks haar leeftijd was ze tamelijk naïef gebleven. Eigenlijk dus het stereotype van een dom blondje, maar wel heel lief.

Roodkapje woonde in het sprookjesbos.



Op een gegeven moment zei haar moeder: Kom, Roodkapje, …...hier heb je wat lasagna en een fles rode wijn, een lekkere spaanse Rioja, en breng dat eens in je mandje naar je grootmoeder. Neem voor de zekerheid ook een fles Bacardi mee, want je weet, dat je oma hem nogal lust. Ik zal onder in het mandje, als verrassing een paar jointjes doen. Je weet dat ze daar dol op is.”

“En …..”,voegde de bezorgde moeder toe: “Zorg ervoor, dat je op de verharde pad blijft, voordat de flessen met drank kapot vallen. Want dan heb je de poppen aan het dansen, Roodkapje !”

“En….en nog wat…”, bleef moeders mekkeren: “Blijf uit het donkere bos, want daar woont de grote boze wolf. En…. Oelah…..Oelah lah…” vervolgde de moeder, terwijl zij met een slap rechter-handje schudde.

Roodkapje dacht bij zichzelf: “Hoezo...Oelah….Oelah la….? Kun je niet wat preciezer zijn.!”

Roodkapje nam het mandje met alle lekkernijen en riep: ”Tot straks.”



Gepakt en gezakt begon Roodkapje aan de lange wandeling en genoot van de frisse geur van de zomerse natuur. Terwijl ze de laatste hit van Bruno Mars mee liep te fluiten ( want ze was een echte “soul-chic” ) werd ze begeleid door de vogeltjes en enkele konijntjes.

Link Bruno Mars….met Mix-Mark Ronson - Uptown Funk - ft. Bruno Mars

https://youtu.be/OPf0YbXqDm0



Door haar walkman met oordopjes merkte ze niet, dat ze ingehaald werd door een lang persoon.

De grote boze wolf. Geschrokken door de mannenstem, deed ze haar oordopjes uit en zei: “Hallo” tegen de wolf. “Wat doen zo'n aantrekkelijk meisje, net als jij, alleen in het grote bos ?”, vroeg de op het eerste oog vriendelijke wolf.

“Ik breng mijn grootmoeder lasagna en haar dagelijkse alcohol”, antwoordde Roodkapje onbevreesd.

“Oh…..wat lief”, zei de lange charmeur: “En waar woont jouw grootmoeder precies”.

Toen onnozel Roodkapje de coördinaten voor de GPS van de boze wolf doorgegeven had, wist deze booswicht niet hoe vlug hij moest hij maken, dat hij wegkwam: …….Naar Oma !




Roodkapje nam de tijd en plukte wat bloemen voor grootmoeder. Geen klaprozen, want ze wist uit ervaring, dat klaprozen direkt gaan hangen na het plukken en meteen verwelken.

(De onderstaande foto is genomen bij het natuurreservaat El Torcal in Andalucia)



Toen de wolf bij het huisje van grootmoeder aangekomen was, klopte hij netjes op de deur. Aan de andere kant van de voordeur riep de oma met een ruwe stem van de drank en het roken: “Doe maar open. Ik kan niet uit mijn bed komen, want ik heb een kater en voel me niet zo lekker.”

Grootmoeder had Roodkapje verwacht en keek blij op, toen ze de lange lange wolf zag in plaats van haar kleindochter.

“Heeej……..wolfje…”, zei ze, terwijl ze snel haar haren probeerde te fatsoeneren: “ Ik heb al veel over jou gehoord, maar heb nog nooit het genoegen gehad om je persoonlijk te ontmoeten.”

“Ik hoop, dat je alleen maar positieve dingen over me gehoord hebt”, glimlachte de harige Don Juan.

“Tot nu toe wel”, lachte de jonge grootmoeder van mondhoek tot mondhoek.

Doordat tussen haar en Roodkapje slechts 2 generaties zaten, was ze pas begin zestig en was een lekker poppetje voor haar leeftijd. Met een behendige geoefende beweging toverde ze voor de spiegel een vuurrode lipstick op haar volle botox-lippen.



Met zaadvragende ogen keek ze de gerelaxte gentlemen aan en vroeg: “Kan ik deze gedistingeerde heer misschien een alcoholische versnapering aanbieden.?” Ondertussen keek ze snel of ze in de flessen nog een bodempje over had.

“Laten we maar met de deur in huis vallen”, interrumpeerde de wolf brutaal: “Als we nog willen wippen, dan moeten we opschieten, want Roodkapje is op weg hier naartoe. En we willen toch niet door haar betrapt worden. of wat…?” Instemmend knikte grootmoeder, die ondertussen zo geil als een teil geworden was.

Wordt vervolgd…...

Een half uurtje later wordt er opnieuw op de deur geklopt.

“Shit”, zegt grootmoedertje: “Daar heb je Roodkapje al. Hier, ..schiet een nachthemd van me aan en zet een mutsje van me op. Die domme gans van een Roodkapje is niet zo snugger en zal het verschil toch niet zien.”

Oma wist, dat haar kleindochter een contactlens van -7 aan de ene kant droeg en aan de andere kant een van -8.



Oma kroop naast de wolf onder het dekbed en de wolf riep met een hoog piepstemmetje: “Wie is daar ?”.

“Ja, dat weten we toch al,......lul..!”, fluisterde oma onder het dekbed: “Roep maar binnen !”

“Binnen”, opnieuw met een piepstemmetje…….



Roodkapje kijkt met een ingehouden lach de wolf aan en zegt plagend:

“Maar grootmoeder, wat het heb je toch een grote oren.”

De wolf antwoord: “Ja, dan kan ik je beter horen.!”

“Maar grootmoeder, wat heb je toch een grote ogen.!”, gaat Roodkapje verder.

“Dan kan ik je mooie lichaam beter bekijken.!”, gniffelt de wolf.

“Maar grootmoeder, wat heb je toch een grote tong.!”, giegelt Roodkapje

“Daar kan ik je beter mee likken.!”, vervolgt hij met een steeds diepere stem.

“Maar grootmoeder, wat heb je toch een grote bult onder het dekbed !” en wijst naar het paaltje onder het dekbed. Gierend van plezier springt oma onder het dekbed uit en roept vrolijk: “Daar kan hij je beter mee neuken !.”

Alle drie liggen ze in een deuk van het lachen en Roodkapje duikt tussen de twee in bed.

Wordt vervolgd………...

Een half uurtje later wordt weer ineens op de deur geklopt.

“Verwacht je nog iemand, oma ?”, vraagt Roodkapje en trekt verlegen het dekbed tot onderaan de kin van haar naakt lichaam.

“Ikke nie !”, kijkt grootmoeder verwonderd op.

Maar voordat ze “Binnen” kon roepen, werd de deur met een zwier open gegooid en de drie naakte lovers keken in de loop van een dubbelloops jachtgeweer.



Het was het geweer van de buurman, die jager van beroep was.



Maar die buurman was een jaloers manneke, die al jaren een oogje op grootmoeder had.

Ziedend van woede, omdat hij het drietal in hun sexspelletje betrapt had, gooide hij zijn geweer aan de kant en vloog de wolf aan. In het handgemeen werden aan beide kanten rake klappen uitgedeeld.

Maar de jager was een geniepig individu en speelde gemeen. In een onverwacht ogenblik greep hij zijn dolk (De dolk, waarmee hij het hart van Sneeuwwitje moest gaan uitsnijden en naar de boze koningin moest brengen). In een flits sneed hij de nog steeds stijve piemel van de wolf eraf.

“Woee ...hoee hoe….. ….”, gilde de wolf het uit en allemaal keken ze geschrokken naar het bloederige ding, dat op de vloer lag.

“Oej….”, zei Roodkapje in shocktoestand: “Dit gaat niet goed aflopen.”

Roodkapje was van huis al behoorlijk zwaar op de hand en toen bij haar gediagnoseerd werd, dat ze manisch depressief was, begon deze bijna dodelijke combinatie haar de rest van haar leven te vergezellen.

Doch wonderwel wist ze zich, door zich in allerlei bochten te wringen, op een sublieme manier door het leven te worstelen. Iedereen zei tegen haar: ”Hoe kan een lekker wijf, net als jij, toch psychische problemen hebben?”. Dan stak ze, als antwoord, haar middelvinger op.

Ondertussen lag het lichaamsdeel van de wolf maar op de grond te liggen.

Grootmoeder was de eerste, die bij zinnen kwam en riep paniekerig: “We moeten 112 bellen.”

Nadat ze uitgelegd had, wat er was voorgevallen, zei de telefoniste van het meldcentrum 112, dat ze nog nooit zo'n situatie meegemaakt had, maar wist zich wel te herinneren, dat er eens een dergelijk gebeuren plaatsvond met een afgerukte vinger in de koekjesfabriek. De koekjesfabriek, die de koekjes leverde voor het huisje van de boze heks van Hans en Grietje.



De stans boven de lopende band met de koekjes had bij een medewerker van het bedrijf een vinger afgerukt. De telefoniste adviseerde, dat de vinger onder de tong genomen moest worden om deze de constante lichaamstemperatuur te laten behouden. Met deze raad keken het groepje van Roodkapje elkaar aan, keken naar de wolvenpenis en keken elkaar weer aan.
“Ikke nie…”, zei Roodkapje.

“Ikke ook nie…”, zei grootmoeder.

“Ikke héĺémaal nie….”, zei de jager.

Na een poosje kwam de wolf tot bewustzijn en bemerkte bij het ontwaken, dat hij zijn penis in zijn mond had.

De broeders van de ambulance arriveerden gelukkig snel op de plek van onheils en namen de wolf mee naar de intensive-care voor een spoedoperatie. Jammer genoeg voor de wolf kon zijn huwelijks-gereedschap niet meer gered worden en werd gedumpt in de prullenbak van de eerst hulp van het ziekenhuis.

De jager, die dat zag gebeuren, bedacht zich geen moment en pikte het bloederige mannenlid.

Hij was immers voor het zogenaamde overspel van grootmoeders op weg om het hart van Sneeuwwitje uit haar borst te snijden om zo de jaloerse koningin tevreden te stellen. (alweer iemand, die jaloers was ).

De nog steeds geërecteerde vleeshomp werd door de verrukte koningin in ontvangst genomen. Ze sloot zich met het voorwerp op in haar slaapkamer en wilde door niemand gestoord worden. Drie dagen lang had het kasteelpersoneel geen kind aan haar. Die drie dagen hadden van haar een aimabel persoon gemaakt en vanaf toen heeft ze zich louter aan het welzijn van haar volk gewijd. Zo heeft ze een rubber-bedrijf opgericht, dat gespecialiseerd was in dildo's. Met als de kaskraker een dildo, die opmerkelijk veel leek op: …..Ja, je raad het al ! : de piemel van de wolf…….

Op mijn omzwerving langs de slaapkamers van vriendinnen kom ik regelmatig het top-model van het rubber-bedrijf van de koningin tegen.



Ik heb vernomen, dat Sneeuwwitje bij een postorderbedrijf dezelfde dildo besteld heeft. Na een eeuwigheid met de dwergen-plassertjes te moeten sexen, keek ze uit naar een afwisseling om de sleur te breken. Er zijn vrouwen, die met 7 mannen samenwonen (weliswaar mini-mannen) en nog onverzadigbaar zijn. De rode stift van de wolf is dan een goed alternatief.

Misschien kom ik in de toekomst het speeltje op het nachtkastje van Sneeuwwitje een keer tegen.

De wolf werd geopereerd en met 50 hechtingen hebben ze zijn leven gered.

Na enkele weken op de intensive-care van het ziekenhuis vertoefd te hebben, gingen de chirurgen op zoek naar een donor-orgaan voor transplantatie tussen de benen van de wolf.

Maar wat wil het verhaal? Bij de escape met grootmoeder onder het dekbed, was de zó opgewonden geworden door het dragen van haar nachtjapon, dat hij erover begon te dromen, als vrouw door het leven te gaan. Tijdens een gesprek met de behandelend chirurg zei hij tussen neus en lippen: “Dokter, ik durf het bijna

niet te vragen………., maar is het misschien mogelijk, dat ik in plaats van een nieuwe piemel, een vagina krijg?”. De dokter keek hem bedenkelijk aan en zei. “We zullen wel kijken”.

Met weefsel van organen-donoren hebben ze toen voor de wolf een poes geboetseerd.

Hij werd daarmee de eerste wolf met een poes.







Later volgde nog een borstcorrectie met siliconen en nu gaat onze wolf, als transgender door het leven, zoals in de clip “Giant In My Hart” van Kiesza: link https://youtu.be/MDUoSpDKwXk

Hij voelt zich sindsdien beter in zijn vel zitten als wolvin, dan als wolf.

Persoonlijk heb ik helemaal niks mee transgenders en het dragen van dameskleding, maar in de moderne samenleving is het mooi meegenomen, dat iedereen zijn “eigen” ding kan en mag doen.

De jager is er met een taakstraf vanaf gekomen, tezamen met de gedwongen opname in een psychiatrische kliniek gedurende 3 maanden. De taakstraf bestond uit het schoonmaken van de toiletten in de Efteling. Hij heeft spijt betuigd, dat hij het triootje van Roodkapje verstoord heeft.

Verder gaat hij onverstoord door met het afknallen van konijnen en herten. Jonge...Jonge…, wat heb ik een hekel aan jagers….



Grootmoeder heeft ingezien, dat alcohol meer kapot maakt, dan je lief is en heeft met succes een ontwenningskuur ondergaan bij de Anonimous Alcoholics.









De moeder van Roodkapje werkt nog steeds in het snoepwinkeltje naast de speeltuin van de Efteling en kijkt uit naar haar pensionering.



Sneeuwwitje leeft tevreden met haar harem van dwergen en heeft weer contact met haar stiefmoeder, de boze koningin ( nu de lieve koningin ) en ze komen zelfs weer bij elkaar over de vloer.



Later in de jaren '60 van de vorige eeuw heeft Sneeuwwitje de eerste hippie-commune gesticht.








Ze luste er wel pap van. Weer later heeft ze van haar hobby haar beroep gemaakt.



En Roodkapje….?

Die huppelt vrolijk verder door het sprookjesbos, de domme gans !.

Maar zoals mijn vader me altijd zei: “Hoe minder je weet, des te gelukkiger ben je”.

En zo is dit sprookje toe aan zijn eind gekomen met: “En ze leefden nog lang en gelukkig.”.......

Wat is de strekking van dit verhaal?

Ik zou het niet weten !...........

Persoonlijk zou ik zeggen, dat het werkelijke gevaar niet schuilt in de boze wolf, maar in de jaloerse buurman, de jager. Want het gezegde: “beter een goede buur, dan een verre vriend, gaat minder op, dan je denkt.

Voor je het in de gaten hebt, zitten de buurman én je beste vriend achter je vrouw aan.

Wordt vervolgd….

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

The new Vrouwengek T-shirt : LOVE is LOVE