De Kikker



____________________________De Kikker_____________________________



Voor de villa van een textielbaron in Tilburg lag een sloot, die uitliep in de Leij.

Achter deze villa lag het Leijpark, dat zijn naam natuurlijk aan het stroompje de Leij te danken had.



Alles wat met de natuur te maken had, heeft mij van jongs-af-aan geïntrigeerd. Vooral de dierenwereld.

Met een oude nylonkous en ijzerdraad had ik een schepnetje gemaakt om stekelbaarsjes te vangen.




Op de helling van de sloot was ik druk in de weer om visjes en kikkers te vangen. De kikkers waren sneller dan ik en doken bij ieder onraad naar de voor hun veilige bodem van de waterloop. Aanvankelijk waren de stekelbaarsjes me ook te vlug af, maar door mijn volharding had ik een techniek ontwikkeld, waardoor af en toe een pechvogel, in dit geval een pech-vis, in mijn emmertje met water belandde.



Minutenlang zat ik de schepseltjes te bestuderen. Op het eind van de middag liep ik voorzichtig met het emmertje naar huis, om de vangst van die dag te tonen. Ik moest niet te veel schudden met het emmertje om te voorkomen, dat mijn visje met een klots water op straat terecht zou komen.

In de keuken liet ik mijn moeder het wonderlijke visje zien en na een vluchtige blik in het emmertje geworpen te hebben, hervatte ze haar werkzaamheden, zonder ook maar enigszins onder de indruk te zijn van mijn nieuwe huisdier. Door kruimeltjes brood in het water te gooien, dacht ik de honger van mijn nieuwe vriend ruimschoots te kunnen stillen. Had ik met mijn mieren-verstand er erg in, dat de visjes die door mij uit hun natuurlijke habitat gerukt waren, ten dode opgeschreven waren?. Ik dacht, dat de broodkruimels voldoende waren. Dus niet.! De volgende morgen lagen de visjes op hun rug. Aanvankelijk dacht ik, dat ze aan het rugzwemmen waren, maar de doffe doodskleur van hun oogjes priemde ijzig koud tot diep in mijn lege maagje. Later heb ik het nog een keer geprobeerd met kikkerdril en wat wier, maar ook dat werkte niet.



Op één van mijn rondzwervingen liep ik deze keer met een grote kikker in mijn emmertje met water.

Halverwege in het Leijpark liep een groepje van 3 opgeschoten jongetjes me tegen het lijf. Ze waren benieuwd, wat ik in mijn emmertje vervoerde en hun hoofden bogen over mijn groene vriend. Het Leijpark grenst aan Broekhoven 3, welke wijk behoorlijk berucht was in het Tilburgse. Voor de 3 schoffies was het Leijpark hun territorium en ik was al lang blij, dat ik niet gewoon zó een pak slaag van de 3 boefjes gekregen had. De grootste van het drietal nam de kikker uit het emmertje en zette hem op de grond. De kikvors begon te springen en de drie jongens maakten een vreugdedansje rond de vluchtende kwaker.

Toen nam de grootste een stiletto uit zijn broekzak, klikte deze open en sneed de kikker doormidden.!

Toen had ik twee halve kikkers…… Lachend liepen de schoffies verder, mij verbouwereerd achter latend met 2 kikker-helften.

In mijn adolescente leven heb ik op TV gezien, dat in Azië de gevangen kikkers voor de kikkerbillen-industrie op dezelfde manier doormidden worden gesneden. De onderste helft van de lichaampjes werd opzij gelegd voor de europese en amerikaanse markt voor de zo begeerde lekkernij.

De bovenlijfjes bleven een half uur lang na-stuiptrekken en werden als slachtafval op de vuilnisbelt gegooid.



Door schade en schande heb ik met mijn naïeve gedachten moeten leren, dat vissen in hun water moeten blijven en vogels in hun lucht. En niet bij de mens horen te wonen.!

Wordt vervolgd…...

Thailand……

Breedbekkikker…..

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje