Stierenballen: vervolg op stierenvechten



_________________________Stierenballen (vervolg op stierenvechten)________________________

In Benidorm ging ik regelmatig in een restaurant op de primera linea ( dat betekent op de eerste lijn en daarmee wordt eigenlijk de kustlijn bedoeld) eten. Maar om niet te duur uit te zijn en om de traditionele spaanse keuken uit te proberen, zakte ik regelmatig af tot de 3de of de 4de linea om me tussen de originele bewoners te mengen. Overal op de wereld op het gebied van culinair genieten is het met mensen volgepropt zijn van een restaurant meestal inherent aan kwaliteit. Vaak zie je bij twee naast elkaar gelegen terrassen of restaurants, dat bij de ene bijna alle tafeltjes bezet zijn, terwijl dat bij de buurman geen klandizie is. De mens is een kuddedier en voelt zich aangenaam tussen grote gezelschappen, maar de enige reden van aantrekkingskracht is het niveau van de keuken. Ik had me tussen het luidruchtige publiek “gemingled” en de ober gevraagd om een lekkere tinto Rioja te brengen. Met mijn wijntje in de hand bemerkte ik, dat ik met mijn school-spaans nooit kans had om bij de druk discussiërende bevolking er echt bij te horen. De taal is eenvoudigweg te moeilijk voor mij om ontspannen gesprekken te voeren. Maar niks aan de hand, bij het buur-restaurant waren langzamerhand de tafeltjes gevuld met gasten en verschillende gerechten hadden dampend de keuken al verlaten en het eten zag er nog goed uit ook.

Om een meer persoonlijke bediening te krijgen besloot ik toch voor de rustige variant van de twee restaurants te gaan. Na aan mijn 2de Rioja genipt te hebben, bestudeerde ik de kaart, alhoewel ik uit ervaring wist, dat je toch geen wijs kunt uit al de vreemd klinkende namen van de gerechten. De beste manier is een onbeleefde , maar zeer effectieve: gewoon met een lange nek op het bord van je buren kijken.

Op één van de borden zag ik een hoop vlees liggen van de grootte van een ovale mango. Bruin gebakken of uit de oven, maar vergezeld van een lekker uitziende bruine jus. Ik wenkte de ober en terwijl ik een beetje schuin naar de lekkernij op het andere tafeltje wees, vroeg ik hem: “Wat is dat?”.

“Dat Señor”, antwoordde de man deftig: “Is de specialiteit van de streek. Stierenballen.”

“Ooooh”, reageerde ik enigszins geamuseerd, maar zonder me te bedenken: “Mag ik ook zo'n portie, por favor.?” “Nou dat gaat niet Senñor”, zei de kelner: “Die zijn op bestelling. Ze worden louter geserveerd op zondagen met stierenvechten,” Teleurgesteld bestelde ik iets anders, maar toen ik de besteller van de bal met zijn mes en vork uitbundig zag smullen en de bruine jus in zijn mondhoek zag verschijnen, liet het mijn niet los: ik zou gaan proberen of ik inderdaad een nieuwe specialiteit ontdekt had. Ik wilde de stierenballen zelf testen.

Wederom viel ik de ober lastig en vroeg met mijn gebrekkig spaans of ik een reservering kon maken voor de specialiteit van het huis: Stierenbal. Hij zei, dat de volgende stieren-kamp pas over 3 weken was. Dat kwam goed uit, dan kon ik binnen mijn vakantie terug komen.

In de tussenliggende weken, kwam ik overal op geplakte affiches van het evenement tegen.

Voor de eerste keer las ik zo'n affiche en was verbaasd, dat de stieren ook bij naam genoemd werden. Een gek idee, dat ik in de bal van een plaatselijke beroemdheid zou gaan snijden. Na de strijd tussen de stier en de matador werden de organen ( het zijn organen, of niet?) snel naar de keukens van de restaurants getransporteerd om door de kundige koks bereid te worden. Iedere stierenvechtarena heeft een eigen slachterij. Met spanning zat ik te wachten op mijn beurt. De deur van de keuken klapte open en daar kwam de over met mijn dis. Hij zette het bord voor mijn neus en ik boog mijn hoofd gniffelend naar beneden om de lekkernij in me op te nemen.

Wat zag ik: in plaats van een flinke stierenbal op mijn bord, lag er een klein miezerig balletje. Iets groter dan een flinke olijf.

“Ober”, riep ik ontstemd; “Ik had een stierenbal besteld en dan krijg ik dit.!”

“Ja, Señor”, zei de over met een grijns om de mond: “De stier wint ook wel eens.!!”

(grapje) Het laatst stuk in het vorige hoofdstuk is natuurlijk een mop en past niet in het waarheidsgehalte, maar hoort wel bij mij………

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

The new Vrouwengek T-shirt : LOVE is LOVE