Juan-les-Pins



_______________________________Juan-Les-Pins_______________________

Mijn oom heeft op zijn eerste vakantie naar Frankrijk de gehele Côte d'Azur afgereisd.

Van Marseille tot Monaco. In mijn geest zie ik het immense landhuis voor me, waar hij s'-morgens in de tuin de lekkerste warme chocolade van zijn leven gedronken heeft.



Ik kan me voorstellen, dat het drinken van de warme chocolade niet teweeggebracht heeft, dat deze het predikaat “de lekkerste warme chocolade ter wereld” gekregen heeft door de kwaliteit, maar door de atmospheer en de rust eromheen. Oompje had een grote kamer in een feodaal landhuis gevonden.

Met ontbijt. S-'avonds wandelde hij verschillende malen rond de blok, om moe van het slenteren geworden, op een van de terrasjes neer te ploffen.

Onder het wandelen zag hij de meest chique cabrioletjes voorbij schuiven. Het viel op, dat hij telkens dezelfde sportwagens op snelheid voorbij zag komen. De snobs, die eigenaar (of niet!) van de schitterende automobielen waren, spoeden zich om de blok rond te rijden om daarna in een slakkengangetje een defilé te geven voor de propvolle terrasjes. Alles show.



Oompje heeft me uitgelegd, dat de snobs in de sportwagens eigenlijk niet beseffen, waar het in het leven om gaat. Het uiterlijk vertoon is een camouflage van hun innerlijke lege ziel.

Hij vertelde, dat het kopen van merkkleding, merk-parfum en merkschoenen een uiting is van een matige eigen fantasie. Hij vertelde me, dat wanneer een jurk mooi is; dan is ie mooi.! Als je schoenen mooi zijn, dan zijn ze mooi. Punt.!

En of je jurk van Dior, Versace of Armani komt, je schoenen van Nike of Adidas komen, dat maakt geen zak uit. Het gaat om de mooie persoon, die in die jurk zit, of die in de schoenen zit. Niet om de naam.

Oompje zat de cabriolets te bekijken en het viel hem op, dat er meestal één man in zat. Af en toe vergezeld door een deftige dame, maar die spetter was na één rondje rond de blok alweer uitgestapt en kwam de vrijgezel opnieuw alleen voorbij de terrasjes gereden.

Hij vertelde me, dat hij in Toronto hetzelfde haantjesgedrag heeft bestudeerd en dat hij nog nooit zoveel alleenstaande mannen van rond de 40 jaar gezien heeft, als in Toronto.

Hij zei me: “Charly, probeer geen indruk te maken op de meisjes of jongens met je sportwagen of je geld of met je schoenen. Probeer jezelf te zijn. En als dat niet genoeg is voor je vriendin of vriend, laat ze dan gauw gaan. Geen hand vol, maar een land vol.!

Zijn mooiste momenten zaten in het ontbijt in de serene tuin. Ver weg van alle pracht en praal.



Terwijl hij uit Juan-les-Pins wegreed, dacht hij terug aan de fijne uren in het dorpje aan de kust.
Niet beseffend, dat hij hetgeen achterliet, waar hij in principe naar op zoek was, namelijk: Rust.!

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

The new Vrouwengek T-shirt : LOVE is LOVE