De Veiligheidsgordel



______________________De Veiligheidsgordel____________________

Tijdens onze surveillance op het parkeerterrein van het Pieter Vreedeplein zagen we een oud mannetje naar zijn auto lopen. Een DAF met een automatische versnellingsbak.



DAF had toendertijd in Nederland als eerste merk de automatische versnelling geïntroduceerd.

En omdat deze Daf met automatische versnellingsbak vooral door oudere personen gekocht werd, zei men vaak voor de grap: “Iedere maf rijdt in een DAF”.

Een andere grap was: “Wat is de overeenkomst tussen een DAF en een dikke negerin?”

Antwoord: “Als je er naast staat, schaam je je ogen uit je kop, maar als je er in zit, rijdt het best wel lekker.”

Doordat de bestuurder niet hoefde te schakelen, was het voor velen een uitkomst om toch een rijbewijs te kunnen behalen.

Op die middag zagen we het oude mannetje in zijn DAF stappen en ging gehurkt bóven op de bestuurdersstoel zitten. Boven op zijn stoel zittend, zagen we, dat hij rare capriolen aan het maken was.

We zaten het schouwspel te bekijken en ik zei tegen mijn maat : “Wat is die vent daar toch aan het doen.?”

Nieuwsgierig geworden, besloten we te gaan informeren of alles wel goed ging met het oude baasje. We zagen, dat hij onder zijn veiligheidsgordel was geglipt en langzaam op zijn stoel gleed. Zo: hij zat.





Ik gebaarde de opgeschrikte man om de deur van zijn voertuig te openen. Afgeleid door het zien van twee

grote politieagenten, vroeg hij verbaasd: “Goedemiddag heren, heb ik iets verkeerd gedaan?.”

Nee, hij had niets verkeerd gedaan, doch hij had alleen maar onze aandacht getrokken door zijn gestuntel met zijn veiligheidsgordel. Ik vroeg de man of zijn veiligheidsgordel kapot was.

“Nee”, daar is niks mee mis, zei hij, terwijl hij me niet begrijpend aankeek. Omdat U onder de gordel kruipt, terwijl die vastgeklikt zit.” en ik wees naar het metalen vastgeklikte uiteinde van de gordel.

“Ja, die zit toch gewoon vast in de houder”, verweerde de man zich. “Maar zit het metalen deel vast en kunt U deze niet meer losklikken?”, vroeg ik opnieuw om de oude man enigszins behulpzaam te zijn.


Het opaatje keek me aan alsof hij het in Keulen hoorde donderen. “Hoezo losklikken?”, vroeg hij nog meer verbaasd. Om hem uit zijn benarde situatie te redden, vroeg ik hem of ik met de rode knop zijn gordel mocht ontgrendelen en ik wees op de rode knop. Het manneke wist niet, wat ik bedoelde, maar zei: “Natuurlijk, gaat U Uw gang.”

Ik boog over hem heen en ontgrendelde de gordel. De mond van het oude baasje viel open van verbazing en met grote ogen keek hij me aan en zei na een poosje: “Kun je die losmaken? Ik dacht dat die vast zat.!”

Mijn maat en ik konden het niet helpen, dat we hartelijk moesten lachen. Het ventje had zich bijna een half jaar lang met veel moeite tussen de vastgeklikte gordel gewrongen, als hij auto ging rijden.

Alsof hij zojuist het 7de wereldwonder ontdekt had, klikte hij de clip vast, los, vast, los, vast en nog een keer. Om te testen of hij dit zelf ook kon.

Hij bedankte ons wel drie keer en wij liepen lachend terug naar onze surveillancewagen. En klikten onze veiligheidsgordel met 2 vingers vast,........ha, ha, ha..!



Gelukkig had de oude baasje geen hond bij zich.

Wordt vervolgd……...

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje