De Rups



_______________________________De Rups____________________________



De Rups, die zich ontpopt tot een vlinder, ga ik omschrijven in een ander hoofdstuk.

De ontwikkeling van mijn pubertijd-hormonen vergde, dat ik ging experimenteren.

Na de vluchtige kussen op de mond van mijn “vriendinnetje” M……..B……. vond ik een pauze van zo'n

7 jaar wel genoeg. Van vriendjes en van TV had ik begrepen, dat kussen meer inhield, dan alleen je lippen op die van een meisje te persen.

Op de kermis stond een attractie, die de “Rups” heette en volgens de rijpere jongens kon je onder het zeildoek van de karretjes naar hartelust kussen.

De volgende foto is een rode rups, omdat ik geen groene gevonden kan krijgen….



De sliert van karretjes bulderde over de heuveltjes van het traject en langs de kant stonden de pubers en ook de grotere te wachten op hun kans.

Je zag stelletjes instappen in de karretjes, maar je merkte, dat meisjes alleen gingen zitten en na enkele ogenblikken door een onbekende jongen gevolgd werden. Ze zaten niet met elkaar te praten, maar zaten met een gespannen gezicht te wachten tot het groene gevaarte gevuld werd met de kermisbezoekers. Een jongen haalde de kaartjes op en bleef stoer tot het laatst op een treeplank staan om met een sierlijke zwaai tussen de toeschouwers terecht te komen. De kap was gesloten en met moderne luide Top 40 muziek op de achtergrond kon ik maar niet wachten om te zien of het daar in het donker “HET” ging gebeuren.

Onze W………., mijn jongere broer stond mee te kijken en hij begreep er geen snars van waarom de jeugd het zo boeiend vond, om in het donker in een gondeltje te rijden. Maar ja, hij was ook 3 jaar jonger dan ik.

Des te opwindender was het voor mij en nadat ik hem uitgelegd, wat er ging gebeuren, was er geen weg meer terug. We hadden nog een half uur, voordat we zeker op de terugweg naar huis moesten zijn, want te laat komen betekende straf.

Ik zweette peentjes. Iedere keer stelde ik een rondje uit, met iedere keer met een ander smoesje om me tegenover mijn broertje groot te houden. Maar ik kneep hem als een oude dief.

Maar de glimpen van de kussende koppeltjes, die te laat stopten na het opgaan van het doek, maakte me nog hitsiger dan van tevoren. Daar moest het gaan gebeuren. Nog 20 minuten over.

Weer kwam een rits in beweging, en weer één, nog 10 minuten, en weer één.

Ik stond daar op mijn gemak een halve liter zweet te verliezen. Mijn rug was zeiknat en het transpiratievocht stond in mijn handen. Nog 5 minuten………..

Weer werd de rups in beweging gezet en nog steeds stond ik aan de kant. Het half uur was om. Maar als ik nu de volgende rit zou nemen, dan zou ik harder naar huis kunnen lopen en misschien alsnog mogen kussen.

Mijn broertje, die normalerwijze gesproken de rust zelve was, begon nu toch ook ongedurig te worden.

Plotseling ging alles bliksemsnel. De kap opende zich, de mensen stapten in, een leuk meisje stapte in, ikn nam mijn kans waar en dook naast haar, de jongen van de kaartjes legde mijn arm over de schouders van het meisje en het gevaarte begon vaart te maken.

Ik durfde haar niet aan te kijken.! Laat staan, dat ik iets tegenaan mijn toekomstige kussert durfde te zeggen.

Ik zat verstijfd voor me uit te kijken en mijn broer zal wel gedacht hebben: “Daar zit ie, de held.”

De karretjes produceerden een hoop lawaai en de herrie kwam boven de muziek van de attractie uit.

De kap begon zich langzaam te sluiten en ik draaide mijn hoofd naar het meisje, dat nog vlugger was, dan ik en als een fanatieke begon ze te tongen.

Het vlees van de droge lippen voelde fijn aan. De warme, natte tong ook.

Jonge, jonge, ik had het gevonden. Ik genoot met volle teugen en had een nieuwe hobby ontdekt.

Zo traag als de minuten van het wachten voorbij kropen, zo snel gingen ze voorbij in deze donkere hemel. Ik had de smaak te pakken. Ik merkte, dat ik maar een beginnerke was, want het speeksel liep over mijn kin, om langzaam mijn nek te bereiken. Mijn schatje wist niet van ophouden en bezorgde mij de leukste minuten van mijn 12de levensjaar. Helemaal tot het laatst moment bleef ze met haar tong ronddraaien. Toen was het gedaan en keken we in het felle licht. Verdwaasd door de geweldige ervaring, sprong ik uit het karretje, dat nog uitdreef, strompelde van de treeplank en viel tussen het wachtende publiek. Ik had nog niet eens het meisje fatsoenlijk bedankt. Wat was ik toch verlegen. Maar door deze gebeurtenis had ik wel de eerste stap gezet naar een grootse carrière.

Snel nam ik mijn broertje aan de arm en we renden als de wiedeweerga de donkere avond in naar huis. Onder het hollen vertellen ik mijn broertje alle smeuïge details en net op tijd bereikten we de achterdeur van het ouderlijk huis. De daaropvolgende weken zweefde ik op een roze wolk.

De grote redder van die avond; de kaartjes-ophaler, leerde ik later beter kennen en bleek de buurman van 3 deuren verder te zijn van mijn eerste huis in de X…….straat. Mijn eerst koophuis stond in de X…….straat op de hoek van de X….straat. De helper in nood was X……….en een goedlachse lefgozer. Hij was duidelijk veel verder dan ik en stal met zijn lange blonde haren de show op de treeplanken van de rups. Hij was een boom van een vent met maar één probleem; ze hadden hem te kort afgezaagd. Ondanks zijn geringe lengte deed hij het goed bij de dames en was een populair persoon in het Tilburgse uitgaansleven. In latere gesprekken verklapte hij me, dat hij schitterende jaren op de kermis meegemaakt had. Een anekdote, die hij me eens vertelde was, dat hij samenwoonde in de flat aan de Stokhasseltlaan met een blonde spetter.

Iedere week ging hij zwart-werken in Duitsland en verdiende geld als slijk. Ze leefden samen er goed van en beetje bij beetje financierde hij de inrichting van de bovenmatige grote flat. Het kon niet op en het duurste van het duurste kwam in de woning te staan.

X….was tegelzetter en tegelde in de weekenden dat het een lust was.

Ik kende de dame waarmee hij een relatie had en ze mocht er zijn. Een halve kop groter dan hem en erg aantrekkelijk. Toen stagneerde de bouw in Duitsland en had hij geen werk meer. Meteen kreeg hij de bons van zijn liefje, was al zijn geld kwijt en eindigde als ridder te voet.

Na zijn verhaal verteld te hebben, besloot hij met. “Jongen, jongen, wat had ik het toen op de kermis toch goed.!”

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje