Onderbroekenlol



________________________Onderbroekenlol____________________

Het was AutoRai in Amsterdam.

Mijn broer had voorgesteld om met Koen naar de hoofdstad af te reizen om een “mannendag” te hebben.

Toen we de hallen van de autoshow naderden, zei Koen ons: “We gaan eerst naar de Porsches, Pap”.

Bijna alle modellen van het merk stonden blinkend uitgestald en de ene was nog prachtiger, dan de andere.



Alle types waren in het mooie Porsche-rood en stonden te wachten op een nieuwe eigenaar. Die nieuwe eigenaar zou ik niet worden, want zo´n splinternieuwe bolide was voor de gewone “man met de pet” niet weggelegd. Dus we moesten ons tevreden stellen met een paar fotokiekjes met Koen voor een paar rode Porsches. We slenterden door de hallen en stonden er versteld hoeveel verschillende expositieruimtes er waren. “Ik begin moe te worden van het slenteren”, zei ik tegen mijn broer. Ik stelde voor om gewoon een poosje in een van de vele wagens te gaan zitten. Zo gezegd, zo gedaan.

Mijn broer en ik voorin en Koen op de achterbank. We kwamen in een chique Honda Prelude terecht en we zaten alle opties en knopjes op het dashboard te testen.

Ik zei tegen mijn broer: “Ik weet, dat deze auto´s uitgerust zijn met een handel voor ontgrendeling van de klep van de kofferbak. Ik wees naar de achterkant van de auto en zei: “Opletten”.

Alle drie zaten we door de achteruit te loeren om het wonder der techniek te bewonderen.

Met een lichte klik zagen we de deksel van de kofferbak zo´n 10 centimeter omhoog wippen.

Gelijk kwam uit de drommen van bezoekers een man aangelopen en klikte de kofferdeksel weer dicht.

We zaten met zijn drieën te glimlachen.

“Opletten”, zei ik: “Daar komt de volgende !” En inderdaad, alsof het afgesproken werk was, stapte de volgende bezoeker uit de rijen om naar onze auto te lopen. Hij duwde de klep van de Honda dicht en wij lagen in een deuk van het lachen. Het geinige was, dat niemand van de mannen naar ons in de cabine van de auto keek. Ze waren zó gefixeerd op de klep en snapten niet, dat hij vanzelf open ging.



De volgende drukte de achterklep dicht, en de volgende, en de volgende…………

Koen had nog het meeste plezier en wij kwamen niet meer bij van het lachen.

En de volgende, en de volgende…… “Let nu op”, zei ik . Het volgende slachtoffer van onze grap kwam parmantig aangestapt en drukte de klep dicht. Meteen toen hij zich omdraaide om terug te lopen naar het gangpad, klikte ik de hendel opnieuw omhoog. Gelijk kwam de man terug, want hij dacht, dat hij het niet goed gedaan had. Met iets meer kracht dan de eerste keer, drukte jij opnieuw. Opgelucht wilde hij omdraaien, maar meteen ging het weer “klik”. Hij drukte, en nog een keer. En steeds krachtiger, want hij snapte niet, waarom hij die verrekte deksel niet dicht kon doen. Met de zesde klap konden wij niet meer en ik gaf de man zijn zin: ik liet de klep gesloten. Door het harde lachen van ons, merkte de autoliefhebber pas, dat hij beetgenomen was.

Met een verlegen lachje liep hij terug naar zijn vrouw, wees naar ons drieën en samen moesten ze er ook hartelijk om lachen, dat ze gefopt waren. Na een uur dikke lol gingen we verder met hetgeen, waarvoor we eigenlijk gekomen waren: het bezichtigen van auto's.

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje