Nikkelen Nelis



______________________________Nikkelen Nelis______________________

Veel uit mijn vroege jeugd herinner ik met niet meer. Maar wel vaag die man met zijn accordeon voor zijn buik en zijn trommel op zijn rug.




Hij droeg een spierwitte broek en een kraakhelder wit overhemd. Op zijn hoofd had hij een puntmuts met bellen, die hij door hoofdschudden kon laten rinkelen. Gefascineerd stond ik te bestuderen, hoe het in godsnaam mogelijk was, dat zoveel muziek uit één man kon komen. Dit zou ik later ook willen leren, als ik groter zou zijn.

Bijna alles in het leven heb ik geprobeerd. Dus ook gitaarles.

Na op de muziekacademie blokfluitlessen te hebben gehad, was de volgende stap een auditie voor dwarsfluitspeler bij “De Schotjes”. Een of andere drumband met een clubhuis in de wijk Jeruzalem in Tilburg,



Omdat ik een prestatiegerichte moeder had, heb ik eigenlijk de blokfluitlessen voor haar gevolgd. Ikzelf had er feitelijk geen flikker zin in. Op de auditie-middag duwde een leider van de drumband een dwarsfluit in mijn hand en verzocht me een deuntje voor te spelen. Omdat ik al blokfluit speelde, was de dwarsfluit voor mij ook niet moeilijk. De leider merkte gelijk mijn talent op. “Dat is ene goeie !” riep hij enthousiast tegen de anderen: “Dat is ene goeie voor de drumband”. Dat had hij nou niet moeten zeggen!. Ze hebben me nooit meer gezien.

In mijn pubertijd begon de muziek in mijn lijf te ontluiken en ik wilde gitaarles gaan nemen. Omdat mijn moeder niet geïnteresseerd was in gitaarmuziek, heb ik de lessen zelf moeten bekostigen van mijn kleine traktementje. In die tijd ging in Tilburg voor gitaarlessen naar Bill Coolen.






Zijn zoon gaf in het ouderlijk huis in de Gildebroedersstraat lessen aan beginnelingen. Mijn vader heeft met de oude Bill vaak gitaar gespeeld.

Fanatiek ging ik iedere dag aan het oefenen. Maar toen kwam de ontnuchteren: zonder het zelf geweten te hebben, was ik motorisch gestoord. Ondanks de urenlange oefeningen, zou uit mijn nooit een goede gitarist groeien. De eerste handeling op de snaren met mijn linkerhand gingen goed. Enkele weken later met de bewegingen met mijn rechterhand ging het ook goed. Maar toen de 2 handen samen moesten spelen, ging het verkeerd. Als ik mijn rechterhand bewoog, wist die niet wat de andere hand aan het doen was.

Ik was motorisch gestoord!. Ik zou nooit een “Nikkelen Nelis” worden, maar een “Stijve Hark”.

Daar moest ik het dan mee doen.

Maar niet getreurd: de kunst is het om voor jezelf uit te vissen, waar je goed in bent. En dat ga je doen.!

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje