De Schreeuw in de Woestijn



________________________De Schreeuw in de Woestijn______________________

De schreeuw in de woestijn: oftewel: “Waarom gaat een kind aan de drugs?”

Ik ben geen psychiater, maar als ik rond me heen kijk, bemerk ik, dat de drugsverslaafde jongeren vaak uit een gezin komen met egocentrische of dominante ouders.

Enkelen zijn kinderen van plaatselijke drugsbaronnen, maar met deze ouders heb ik geen medelijden. God straft onmiddellijk. Wel erg voor de kinderen.

Jammer genoeg, constateer ik bij de voor het oog van het kerkvolk “normale” gezinnetjes een hoge mate van egocentrisch gedrag bij de ouders, of één van de ouders. De vader of moeder, of beiden tonen geen interesse en belang in het leven van hun pubers. Ze leiden hun eigen leven en geven de schuld aan hun werk of drukke bestaan. Ze zeggen, dat hun kinderen hun “alles” zijn, maar effectief werken ze daar niet aan.

Niet alleen in de puberteit, maar eigenlijk hun leven lang al niet. Ze kennen louter eigenbelang.

Een dochter wordt niet verslaafd, wanneer iemand in de disco stiekem 1x een drug in haar drankje gedaan heeft. Die “nette” gezinnetjes, die een verslaafde puber in hun midden hebben, blijken achteraf helemaal niet zo'n stabiele basis te hebben.!



Wordt vervolgd….Zolang het boek nog niet gepubliceerd is, kan iedereen meeschrijven.!!!!

Aan dit hoofdstuk zit feitelijk het hoofdstuk De Navelstreng onomstotelijk vastgeklonken.

In vele gezinnetjes wordt gepraat, maar er wordt niks gezegd……

In vele gezinnetjes wordt geluisterd, maar niet naar elkaar…….

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje