De Leeuwenkuil



________________________De Leeuwenkuil_______________________

Ome Harry had een zoon, die John heette. Het scheen een leuke knul geweest te zijn, totdat de drugs hem ten gronde gericht hebben. Op zijn heilige communie heb ik hem één keer getroffen.

Ik was op mijn fietske hem gaan feliciteren met een groot tablet chocolade in een plastic zakje. Het was een christelijke traditie om de communiant chocolade of andere kadootjes te schenken.

In mijn herinnering kan ik me het feestvarken niet meer echt goed voor de geest halen en ik heb John daarna nooit meer gezien of gesproken.

De enige heugenis, die dag, was de algehele opschudding, toen bij mijn vertrek mijn fietske gestolen bleek te zijn. Ik had mijn tweewieler tegen de voorgevel van het huis van ome Harry geparkeerd en had geen benul van het feit, dat de buurt een slechte reputatie had. Mijn oma woonde om de hoek en aangezien mijn vader daar gewoond had, kon er met die parochie niet veel mis zijn. Toch ?

Wel dus. Het was de meest bekend-staande achterbuurt van Tilburg, maar dan op negatieve manier: Broekhoven 3. Met als de vermaard-staande …...straat van oma met stip op nummer 1.

Gevolgd door de …..straat van ome Harry. Om nog preciezer te zijn: de bekende Tilburger Roy Donders woont precies tussen de eerder vernoemde straten.

De ….straat, waar oma woonde, is gesloopt ( ik geloof in de jaren '70) om plaats te maken voor nieuwbouwwoningen. M

Maar om terug te komen op mijn fietske: hij was weg…..

En wat doe je in zo'n situatie als klein manneke: zweten…..Mijn zondagse kleding kon ineens in de was.

……...Ik zag de bui al hangen bij ons Ma.

Al de aanwezige mannelijke gasten startten en zoekaktie in de omgeving met Ome Dirk voorop.

Na 15 minuten kwam ome Dirk trots met mijn fietske onder zijn arm aangereden. Nou,...hij was mijn held.

Na hem wel 3 keer bedankt te hebben, trapte ik richting mijn ouderlijk huis met het bewustzijn, dat ik voorlopig met een boogje om die wijk heen zou fietsen.

In latere jaren in mijn politietijd heb ik vele uren doorgebracht in dit stadsdeel.

Mijn neef John was in zijn jonge leven het gevecht aan het leveren tegen zijn ergste vijand: de drugs.

Een strijd, die hij uiteindelijk met de door heeft moeten bekopen. Ik heb vernomen, dat hij achtervolgd werd door wanen en hallucinaties en hij was van mening, dat hij kon vliegen.

De verdovende middelen hebben een psychose veroorzaakt, die de gemoedstoestand van een vriendelijke jongen omgetoverd heeft tot een man met een paranoïde persoonlijkheidsstoornis.

Mijn moeder vond het prachtig om in de krant te staan, maar neef John kwam tegen zijn wil in het nieuws.

Er stond in het plaatselijke krant te lezen: “Man springt in de leeuwenkuil van de Tilburgse dierentuin…….Tot ontsteltenis van de bezoekers van de Tilburgse dierentuin en hun kinderen werden ze getuigen van een spectaculaire vraag om aandacht: een 25 jarige drugsverslaafde man springt in de leeuwenkuil, etc. etc..



Ik denk, dat de leeuwen juist gevoerd waren of eenvoudigweg geen trek in die rare bonenstaak hadden.

Twee ijlings aan gerende dierenverzorgers hebben hem met behulp van een ladder uit zijn niet dagelijkse situatie bevrijd. Zonder echt onder de indruk te zijn werd hij afgevoerd en in behandeling genomen om na een maand daarop alsnog zijn vliegkunsten uit te gaan uittesten.

Hij ging met de trein naar Eindhoven om daar van een flatgebouw te springen.


Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje