De Ijsco



_______________________De IJsco________________________

In Blankenberge werd in de winkelstraat een ijsspecialiteiten-zaak geopend.

De plaatselijke fanfare was ingehuurd om het spektakel luister bij te zetten. De muzikanten met hun altijd te lange uniform-broeken sjokten twee maal de winkelstraat door om onder het gehoor van hun valse tonen te blijven stilstaan voor de nieuw te openen speciaalzaak.

Door de mensenmenigte was het ondoenlijk in de winkel te kijken en we besloten de volgende dag daarna, een maandag, terug te komen om rustig een ijsje te gaan kopen.

Op de maandag hadden we geen last van de weekend-toeristen en stonden voor de etalageraam de grote variatie te bewonderen. Ik wist niet, dat er zoveel smaken bestonden. We lazen de namen bij de bakken met het gekleurde ijs en het water liep ons in de mond.

De vertrouwde Malaga stond er ook tussen en is al van kinds af-zijn één van mijn favorietste smaken. In mijn jeugd heb ik nooit kunnen bevroeden, dat ik later in de provincie Malaga en vlakbij de stad Malaga zou gaan wonen. Sinds ik hier woon ben ik het Malaga-ijs nog lekkerder gaan vinden.









Alle smaken die voorradig waren en niet in het etalageraam uitgestald stonden, werden binnen in de zaak vernoemd. Eén wand van de winkel vol met naambordjes van de koude lekkernij. Allerlei namen hingen er bij , citroen, aardbeien, chocolade en ik zag zelfs autobanden-smaak er tussen staan.

Ik zei tegen mijn vrouw: “Wat moet ik me daar nou bij voorstellen, autobanden-smaak?”

Giegelend lazen we verder en bijna onderaan zag ik ineens “ kutsmaak” staan.

“Kijk nou toch daar.!” zei ik tegen Ankie: “Die ga ik proberen.”

Met een strakke blik, om niet te hoeven glimlachen, vroeg ik een ijsje kutsmaak.

“Allez, menier (meneer)”, zei de Belse ijsventer: “Eén of tweej bollekes, zunne?”

“Doe er maar twee”, antwoordde ik de vriendelijke verkoper.



Glimlachend liep ik met mijn hoorntje met twee bolletjes naar buiten en nam een flinke lik.

“Bah, Bah, godverd………” riep ik tegen Ankie; ”Dat is vies, het lijkt wel stront.”

Ankie nam voorzichtig een kleintje likje en zei “Nou, dat valt wel mee.”

Nee, dat viel niet mee, voor mij smaakte het naar stront.

Ik was een beetje gepikeerd en ging mijn beklag doen bij de ijsverkoper.

“Meneer, ik heb zojuist een ijsje kutsmaak besteld, maar het lijkt wel of hij naar stront smaakt”, en trok er een vies gezicht bij.

“Ja, allez, menier”, antwoordde de ijsventer: “Dan moet U niet zo´n grote likken nemen!”

(grapje)

Reacties

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje