op zijn hondjes

__________________Op z'n hondjes___________________________________

Toen ik in de Hoefstraat woonde, kreeg ik nieuwe buurtjes. Een jong koppeltje van begin de twintig. Een mooi stel. Ze hadden hun huisje verbouwd en gingen daarna trouwen.
Na de bruiloft kwam ik ze opvallend weinig tegen, te druk natuurlijk. Ze hebben in de wittebroodsweken wel andere dingen te doen dan met de buren te kletsen.
Op een avond zat ik op mijn gemak in de bank TV te kijken. Plotseling hoorde ik buiten in de straat de sirene van een ambulance. Het geluid van de sirene werd gestaag luider en luider en ik bedacht me, dat de sirenes van de hulpdiensten me nog steeds mijn maag ineen deden krimpen. De herrie zwol aan en ik wachtte op het hoogtepunt van het lawaai voor mijn deur om daarna de hinder te horen passeren en geleidelijk in de verte te laten verdwijnen.
Het kabaal stopte wonderlijk genoeg en werd gevolgd door de felle blauwe flitsen van zwaailichten. De ziekenauto moest blijkbaar hier in de straat zijn. En inderdaad: ik zag de fel gekleurde auto met de zwaailampen precies voor de deur van de nieuwe buurtjes stoppen.Ik was voor het raam van mijn woonkamer gaan staan om te zien, wat er aan de hand was.
Ik zag de twee broeders van de GGD gehaast uit de ziekenauto springen en in het huis van het jonge stelletje binnen gaan. Al direct na een paar seconden kwam één van de broeders terug naar de ambulance en ik zag hem de brancard uit de auto pakken en deze snel uitklappen. Ik was naar het trottoir gelopen om te kijken of ik misschien assistentie kon geven.
Maar dat was niet nodig, want de brancard op wieltjes werd al voorzichtig naar buiten geloosd. Met daarop de buurman onder een wit laken. Maar wat zag ik: onder hem lag nog iemand, het pasgetrouwde buurvrouwtje.
Van hem zag ik alleen de haren op zijn achterhoofd en van haar maar een klein stukje van haar voorhoofd. Er was geen bloed of zo te zien en de brancard met de rare lading werd rustig ingeladen. De broeders stapten in en langzaam zag ik de ziekenauto wegrijden.
Omdat de zwaailamp en de sirene niet meer aangezet werden, nam ik aan dat het in ieder geval geen levensbedreigende situatie was.
Als de volgende morgen liep ik de buurman al weer tegen het lijf op het trottoir voor zijn deur.
Verbaasd door zijn snelle beterschap, informeerde ik hoe het met hun ging.
“Goed”, antwoordde hij. “Maar ik schaamde me dood voor de genante vertoning op de brancard.” Ik vroeg hem, wat er in godsnaam gebeurd was. Nog steeds beschaamd vertelde hij met het verhaal:
“Je weet”, zei hij zachtjes pratend. “Dat we pas 5 dagen getrouwd zijn en we zijn beiden verrukt van de sex, die daar bij hoort. Verliefd als we zijn, benutten we iedere vrije minuut om samen in de koffer te springen. Ik wist niet, dat ik zoveel energie bezat.
En mijn liefje lustte er wel pap van. Maar op een gegeven moment begon het na die vele dagen te stroeven en ineens zaten we vast.”
Ik weet zelf, dat honden ook vaak vast komen te zitten en dan zie je ze allerlei capriolen uithalen om los te komen. Maar ik wist niet, dat dat bij mensen ook mogelijk was.
Vooral als het reutje flink groter is dan het teefje, levert dat permanent een pijnlijke situatie op. Het mannetje gooit dan een poot over het achterste van het vrouwtje en zo komen de twee nahijgende beestjes kont aan kont te staan. Terwijl de gezwollen penis nodig heeft om te krimpen, staan de 2 honden op straat een beetje wezenloos rond te kijken.
In mijn jeugd heb ik op het plantsoentje voor onze deur regelmatig honden vast zien zitten.
Er was zelfs een keer een wrede buurvrouw, die een emmer met water over de twee ongelukkige neukers kieperde. Hoe wreed kun je zijn?.
De buurman vervolgde. “Met veel moeite konden we uiteindelijk de ziekenauto bellen en we hebben op komst van de reddende ziekenauto gewacht in onze gang”.
“Toen de 2 broeders ons op de brancard hadden geholpen, hebben ze lachend een laken over onze naakte lijven gelegd, om eventuele nieuwsgierige omstanders geen peepshow te geven.
En daar ging het spul”.
“Wat een toestand”, zei i en kon ook een klein lachje niet verbergen.
Snel nadenkend, vroeg ik de buur of hij naar een dokter was geweest om te vragen of het “vastzitten” nog een keer zou kunnen gebeuren en wat hij kon doen om het het voorkomen.
“Nou”, zei hij. “De dokter heeft ons het advies gegeven bij de volgende sex om het op zijn hondjes te doen”.
“Op zijn hondjes?”, vroeg ik hem verbaasd: “En dan kom je niet meer vast te zitten?”
“Jawel !” antwoordde de buur: “Maar dat loopt een stuk gemakkelijker naar de ambulance !!”
(Grapje)
                   wordt vervolgd……………

______________________De Schuif van Cuijpers_________________
Er bestaan vele wetten, onder andere de wet van Murphy, de wet van de communiceerde vaten, de wet van de sterkste, enzovoort en enzovoort………..
Vanaf gisterenavond, zondag 15 april 2018 bestaat voortaan ook de wet van Martin. Onder de naam: de Schuif van Cuijpers………..
Om na-apen te voorkomen is het octrooi uitgevonden. Het pikken van plannen van anderen is niet netjes. Vooral niet als het daarbij om persoonlijk gewin gaat. Kort gezegd: geld.
Omdat bij eventuele publicatie van mijn boek het leeuwendeel van de opbrengsten naar een goed doel gaat (medicijnen voor aids-patiënten in Thailand), wil ik niet dat een ander met de loyalties van mijn boek gaan lopen. Wel als ze het verdiende geld eveneens aan de Thaise mensen schenken voor medicijnen. Dan krijgen ze mijn toestemming. (Maar nu bedenk ik me dat dat geen goed idee is. Kijk maar naar de werkwijze van liefdadigheidsinstellingen, zoals……………………(dit vul ik in als mijn onderzoek afgelopen is…) in Nederland.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje