koekoek



_________De Koekoek__________




Op mijn berg wordt de lente gewoontegetrouw ingeluid door het geroep van een koekoek.

Tezamen met het gesjirp van tientallen andere kleurrijke vogeltjes kondigt de koekoek het ontwaken van de natuur aan. Ongeveer een half uur voordat de eerste zonnestralen dit plekje op onze aardbol aantikken, heeft de gevederde vriend zijn ochtendtoilet erop zitten en begint als een dwaas koekoek te roepen. Tot zonsondergang. Op dagen met regen en bewolkte dagen neemt hij zijn pauze en mis ik zijn lokroep voor de zoektocht naar een vrouwelijke soortgenoot.

De drang naar voortplanting oftewel de drift om te copuleren dwingt de gestreepte vogel zijn bijna menselijk geluid over de vallei te verspreiden. Bijna menselijk klinkt zijn lokroep: “Koekoek, koekoek….”.

Volgens mij kan alleen de papegaai praten, alsmede een enkele getrainde merel en een raar vogeltje, dat ik in Thailand bezig gezien heb in een krokodillenpark. Het vogeltje zat alleen in een hoge vierkante volière, waar de bezoekers omheen konden lopen. Het was net een rond bolletje poetskatoen op pootjes en had bijna geen nek.

Ik zei tegen mijn maat Jos lachend: “Kijk, wat een grappige!”

Meteen begon het vogeltje hard mee te lachen. We keken elkaar aan en konden onze oren niet geloven. Het beestje zat ons gewoon uit te lachen. Wij lagen in een deuk. En telkens als we even pauze namen om bij te komen, vervolgde de snoeshaan luid met “Hahaha...Hahaha”.

We hebben wel 20 minuten krom gelegen van het lachen en dat werkte zo aanstekelijk, dat er steeds meer toeschouwers het spektakel stonden te bekijken. Na die 20 minuten stond er wel een groep van wel 20 bezoekers van het park te bulken van het lachen. Dat was een gratis vermaak door de toegift van één vogeltje.

Op de berg moet ergens een vrouwtjes-koekoek zitten, want iedere lente is meneer koekoek op zijn best aan het lokken. Ik neem aan, dat als hij niet aan zijn gerief zou komen, hij zeker wel een ander gebied op zou zoeken.

Vorig jaar hebben vogelliefhebbers, ornithologen met een deftig woord, uit Nederland in mijn villa gelogeerd. Henk van Harskamp en zijn sympathieke vrouw Lia. Een aardig koppel, dat helemaal bezeten is van de natuur en in het bijzonder van vogels.

Door de jaren heen hebben Henk zijn vrouw zoveel ervaring opgedaan in de vogelkunde, dat ik gerust mag stellen, dat ze specialisten zijn op hun gebied.

Gewapend met een joekel van een camera zijn ze in de weer om de mooiste kiekjes van de gevederde beestjes te schieten. Henk heeft zich toegelegd op het fotograferen, terwijl Lia zich verdienstig maakt op het terrein van geluidsopnamen. De indrukwekkende lens op de camera van Henk is wel een meter lang. Met veel interesse genoot ik van hun reisverhalen, die louter in het teken van de natuur stonden.

Onder het genot van een echt Hollands kopje koffie op het terras onder de eerste zonnestralen, luisterde ik geboeid hoe beiden zich inspanden om de mooiste foto's te maken of de beste geluiden op band te krijgen. Het dagelijkse bakje begon traditie te worden en ik begon met thuis te voelen in mijn eigen huis.

Als ik het zwembad aan het schoonmaken was en ik met één oor aan het luisteren was of Lia me in de verte zou roepen, was ik enigszins teleurgesteld, als ik uiteindelijk bemerkte, dat ze al voor dag en dauw vertrokken waren om meer dieren te zoeken. Als ik ging kijken of hun auto er nog stond en hij was weg, was het telkens een tegenvaller, als ik de dag moest opstarten zonder hun bakje leut. Toen ze na een week weer richting Nederland gingen, had ik ondervonden, dat er nog steeds aardige lui bestonden, die op hun eigen wijze hun draai hadden gevonden en daarmee een hoop rust uit straalden.

Henk zette iedere avond een soort valletjes op met een camera met bewegingsmelder iedere beweging van de vogels op de gevoelige plaat vast te leggen. Daar scoorde hij foto's mee van vogelsoorten, die mensenschuw zijn en die je normaal nauwelijks te zien krijgt. Afgezien van het feit dat mijn boek pornografische hoofdstukken bevat, ga ik Henk vragen of ik zijn toestemming kan krijgen of ik zijn website mag vermelden; www.henk……………..nl.

Met zijn professionele apparatuur heeft hij een bestand van foto's opgebouwd, waar je “U” tegen zegt en waar iedere natuurliefhebber van kan meegenieten. Aan de wanden van mijn villa pronken de foto's van de vogels, die op mijn eigen terrein voorkomen.

Tussen haakjes. Henk had nog een hobby, die niets met de natuur te maken had en die je niet van hem zou verwachten. Meestal zijn specialisten zo op hun vakgebied gefixeerd, dat ze meestal geen tijd voor andere activiteiten hebben.

Hij bouwde stoommachines. Door zijn werk had hij daar feeling voor gekregen.

Van Henk hoorde ik, dat de Koekoek in Nederlands nog steeds gespot wordt. Hijzelf had niet zo'n hoge hoed op van de ”rustverstoorder der natuur”. Nooit heeft hij me verteld waarom, maar ik denk omdat deze bandiet zijn eitjes in de andere nesten legt en de aanwezige eitjes in het nest over de rand gooit. Zodra de koekoek het geluk heeft een vrouwtje van zijn soort gevonden te hebben, begint de periode van paren en in juli wordt het eerste ei van de indringer in een ander nest gelegd.

De territoriumroep van de koekoek is totaal anders dan de kreet van de Oej-Oej-ke.

Toen wij in de van de Coulsterstraat woonden, hadden wij een grote zolder, die wij als kinderen de vliering noemden. Op die vliering hield mijn vader Oej-Oej-kes. Op de binnenplaats had hij een volière met goudfazanten en in de nok van het huis zaten de zeldzame Oej-Oej-kes. Als kinderen kregen we de consigne de deur achter ons dicht te doen, als we de zolder opgingen, opdat de vogeltjes niet weg zouden vliegen.

In de punt van de vliering had je steunbalken om het gewicht van de dakpannen te torsen.










De exotische vogels zijn de vreemdste, die ik ooit gezien heb. Ze hebben de prachtigste kleuren, die gelijken op die van de bee-eaters, die hier op de berg zitten en hebben een bijzonder kenmerk, waardoor men ze al van afstand kan herkennen.

Aan hun kleine lijfje hebben ze een zak hangen, die net zo groot is als zijzelf.




De zak met teelballetjes is in verhouding te ver geëvolueerd tegenover hun tere lijfjes. Het was geen gezicht om de kleine schepseltjes met hun ballast in de nok van de zolder te zien vliegen. De vogels hebben hun naam te danken aan hun kreet, die uit de kleine snaveltjes komt, als ze in paniek zijn of pijn-hebben. In feite een schel angst-of pijn-kreetje. Als ze op de zolder ergens door opgeschrikt werden, vlogen ze in de punt van het dak met een rotvaart op en neer. Als ze dan op volle snelheid door de driehoeken vlogen, bleven ze met hun lange zak achter de balken hangen en riepen van de pijn:”Oej, Oej…..”, en opnieuw: “Oej, Oej…..”.

Daar hebben ze dus hun naam aan te danken. (grapje…)

De koekoek is ongeveer zo groot als een duif en is een typische trekvogel. Zijn voedsel bestaat uit insecten en hij eet tevens harige rupsen, die door de andere vogels niet worden opgegeten.

Het vrouwtje legt haar eieren begin juni in zo'n 10 tot 25 verschillende nesten, echter steeds maar één eitje per vogelnestje. Haar voorkeur gaat naar de nestjes van kleine zangvogels.

Wanneer een mannetje een vrouwtje achtervolgt, laat hij een “hach..hach..hach..” horen.

Wordt vervolgd……..


__________________________Hoofdstuk 44__________________

Als ze iets uitvinden, dat lekkerder is dan neuken, dan blijf ik het neuken er toch als hobby bij houden.


____________________________De huishoudschool___________


De meisjes kregen onderwijs voor hun toekomstige gezin. Koken, strijken, kleding verstellen, kleding naaien en ramen lappen.

Maar wat met de sex in hun toekomstige huwelijk?

Ze werden ongetwijfeld onderwezen wat te doen, als ze de eerste tekenen van de menstruatie voelden, maar op het gebied van sex, werden ze in het diepe gegooid. De naam huishoudschool zegt het al: de meisjes werden klaargestoomd voor het huishouden. Voor de rest moesten ze het zelf maar uitzoeken.

Bij het verplichte schoolzwemmen werd je met de zwemleraar of lerares naar het dieper gedeelt van het basin gebracht. En daar ging je: de sprong in het diepe.

Voor degenen, die werkelijk kopje onder dreigden te gaan, had de leraar een lange stok met aan het eind een halfronde haak. Als je dan nèt niet verzoop, werd je met die haak in je nek naar de kant gedirigeerd. De meisjes van de huishoudschool hadden die haak niet. Of ze verzopen of niet, ze moesten zwemmen.

Behalve de standaard sexuele opvoeding van de oude non op de lagere school, of je wilde of niet. Ze werden simpelweg in het diepe gegooid.

Wordt vervolgd…..


________________________Dollemansrit Praag_________________

We hadden een goedkope busreis naar Tsjechië geboekt. Met Praag als hoofddoel.

We hadden ons in de bus geïnstalleerd, maar na een tiental minuten riep ik luid naar de buschauffeur:

“Chauffeurtje, we rijden naar het noorden, maar Praag ligt tot echt naar het zuiden, hoor”.

Door de geluidsinstallatie in de bus legde de bestuurder uit, dat we eerst een groep in Arnhem moestten oppikken. De eikel.

Voor de privacy van de betroffen personen verander ik alle namen, plaatsnamen en indien ook mogelijk de landennamen.

Voor de maat op deze reis (ex-maat) hoefde ik geen pseudoniem te bedenken voor mijn verhaal, want die noem ik al decenia lang zowieso “backstabbertje”.

Back-stabbertje, niet te verwarren met het woord gabbertje, want dat iets totaal anders en betekent het tegenovergestelde. Voor de duidelijkheid gelieve de volgende link in zijn geheel te beluisteren, inclusief de lyrics: Backstabbers van “The O'jays lyrics.

Door van het vooruitzicht van een extra oponthoud van bijna 2 uur, waren we benieuwd, waar het groepje van vakantiegangers uit bestond. Gezapige zestigers of misschien jongelui, die de stemming wat konden oppeppen?.

Vanaf veilige hoogte achter de ramen in de bus, zagen we de toeristen hun koffers inladen in het bagageruim. En inderdaad stonden er een paar interessante meiden tussen. Jong en duidelijk bescheiden. Ze gingen vooraan in de bus zitten, naast de chauffeur en we hebben ze de gehele reis niet meer gezien. In Praag werd het reisgezelschap in een buitenwijk in een soor kazerne ingekwartierd. Veel gebouwen met voorheen millitaire bestemmingen waren door de val van de Berlijnse muur in verval geraakt. Onze onderkomst was verre van de hygiëne standaard verwijderd, die we in ons comfortabele Nederlandje gewend zijn, maar straalde ook geen enkele sfeer of warmte uit. Maakt niks uit, als we maar een zuiver bed hadden om te slapen. Doordat we ons eigenlijk ver van het centrum van Praag met het lokkende uitgaansgebied bevonden, besloot ik vervoer te regelen om onze trieste behuizing voor een week te ontvluchten. De taxi's kwamen aan- en af-gereden. Met zo'n 9 taxi's werden we naar het middelpunt van Praag vervoerd om ons te verspreiden in het ons onbekende land. Voor hun onbekend, maar ik ken het centrum van Praag als mijn binnenzak. Door mijn reizen had ik veel van de gebruiken van de Tsjechen geleerd en het belangrijkste: ik wist waar het vertier te vinden was.

Met een klein groepje, dat overgebleven was, hebben we enkele bars van Praag bezocht en dat was zó saai, dat ik me er na een paar grote pivo's (bier) niets meer van herinner.

Het enige wat ik me herinner is, dat ik een taxi aan het regelen was voor backstabbertje en 4 meiden. Twee van de grieten had ik opgemerkt bij het inladen van de koffers en de andere twee herinner ik me echt niet meer. Oorzaak drank?

Met zijn allen zwalkten we de kroeg uit op zoek naar vervoer naar onze kazerne.De twee meiden, die mijn aandacht hadden getrokken, bleken twee zussen uit Arnhem te zijn.

Allebei hardstikkee sympathiek en de jongste verteerde mijn hart door haar lieflijke uitstraling. Het was een schatje. Door mijn kennersblik had ik in de gaten, dat ik geen schijn van kans zou hebben met eventuele avances mijnerzijds. Maar nogmaals, wat een schatjes.

Halverwege in de straat zag ik twee taxi's in de donker staan. Praag is schitterend, maar s'nachts luguber en triest. Ik sprak de chauffeur van de eerste auto aan en verzocht ons naar onze verblijfplaats te vervoeren. Was geen punt natuurlijk, want dat was zijn werk, maar toen ik voor de gein zei, dat we met z'n allen in één Skodaatje wilden, begon hij toch te twijfelen.

Met mijn half tsjechisch probeerde ik hem nog te overtuigen, maar we moesten ons toch echt verdelen over twee taxi's. Hij was bang, dat <ijn Skodaatje het gewicht van de welgevoederde Hollanders niet kon torsen en verzocht ons om 2 auto te huren. Geen probleem. Backstabbertje met 2 meiden en ik met de twee lieftallige jongedames. In onverstaanbaar tsjechisch hoorde ik de chauffeur nog lollige opmerkingen maken naar zijn collega en daar gingen we de miezigere nacht in.

De stinkende uitlaatgassen drongen net zo onze cabine binnen als de mistige nacht. De ronkende koffieketels op wielen begonnen elkaar te volgen en de snelheid werd opgejaagd naar angstwekkende hoogte. Als gekken begonnen de bestuurders elkaar te achtervolgen over de krakkemiggerige wegen. De straten werden toendertijd nog steeds geplaveid met de soortgelijke kinderkopjes, zoals het in België gebruikelijk was. Ik begon hem geleidelijk te knijpen, maar de twee zusjes naast mij op de achterbank begonnen steeds hysterischer te gillen. Van plezier !. Terwijl ik onze chauffeur verzocht het kalmer aan te doen, begonnen de 2 jonge meiden hem net op te hitsen. Net als een gillende sirene vlogen we door de verlaten straten van Praag en de twee onbenullen naast me hadden de tijd van hun leven.

Met piepende banden volgden de 2 gammele tsjechische auto's elkaar. ( Skoda betekent in het tsjechisch trouwens “jammer”. Inderdaad jammer,dat ze zo'n scharminkels mogen bouwen.

Moest verboden worden.) Hoe harder de banden piepten, hoe harder gilden de 2 Hollandse druiven het uit.

Zonder stuurbekrachtigingen, zonder veiligheidsgordels, zonder iets, wat hoe dan ook een gulden gekost had.

Na de omwenteling na de val van de Berlijnse Muur gingen de Oosterburen van Duitsland uitstapjes maken met hun schroothoop ( de Trabantjes) op wielen op de Duitse “autobahnen” De grote krachtige Duitse bolides, zoals Mercedes, Porsches, Audi en Volkswagen waren gewend met hoge snelheden over de utramoderne wegen te racen. Met snelheden van 200 tot 250 kilometer per uur kenden ze maar één baan: de linker-rijbaan Tot een onwetende bestuurder en overmoedige eigenaar van een Trabantje uit Oost-Duitsland het onhandige besluit nam om een trage mede-langenoot te gaan in halen en eveneens op de linker-rijbaan ging rijden.

De duitse “Niki Lauda's” boorden hun 2 ton zware mechaniek in de achterkant van de Trabantjes , die als koekentrommels uit elkaar spatten.

De landelijke kranten stonden vol met dergelijke ongevallen. Heb je wel eens een ongeluk gezien met een caravan. De ravage is enorm. Het enige wat je in zo'n geval kunt doen is de vuilniswagen bellen en verzoeken of de bestuurder met blik en veger de brokstukken komt opruimen

In die nacht in Praag dacht ik , dat de Praagse vuilnisman ons zou moeten komen opvegen.

De onbenullen naast me kenden geen gevaar.

Met samengeknepen tenen in mijn schoenen, zag ik het lijk al hangen. Ik wenste alleen nog maar heel thuis te komen. Juist toen ik dacht, dat het ergste voorbij was, zag ik hem in de verte in de mist opdoemen: een joekel van een zuil.

Net als een grote grenspaal stond de donkere pilaar op het midden van een splitsing, alsof hij wilde zeggen:”Probeer mij maar eens te passeren !”





+











Met duizeligwekkende snelheid raasden de twee koekentrommels op wielen op de reuzige hindernis af. Het enige wat mijn angs verzachtte, was dat we enigszins bergopwaarts koersten. Op volle snelheid ging de eerste chauffeu schijnbaar zonder rijangst op het gevaarte af en met een snukkende beweging aan het stuur te geven, scheerde hij rakelings rechts langs de paal. Voor het eerst zag ik de gezichten van de Nederlandse meisjes van schrik ineen krimpen en met doodangst zagen we onze chauffeur ook aan het stuur sleuren……………..en hij ging op 2 banden links rakelings de grote zuil voorbij.

Het gegil van de meiden was verstomd en in de cabine van de auto was het muisstil geworden. De gezichten van de jongedames waren lijkbleek geworden en ze durfden elkaar niet meer eens aan te kijken. Het enige wat ik voelde en hoorde was het bonken van mijn hart in mijn borstkast.

Bij de kazerne betaalde ik de chauffeur, de lul, en we gingen stilletjes naar binnen.

Door mijn ervaring voelde ik direct aan dat voor mij vanavond geen liefde zou opbloeien.

Mijn maat, backstabbertje, maakte nog wel een kansje. Ik had de jongste van het stel regelmatig schichtige blikken zien werpen naar de jongere maat. Backstabbertje had bij de 2 andere meiden schijnbaar een blauwtje opgelopen, want ik het die niet meer gezien.

Daarom mengde hij zich in ons gesprek. Nadat we een tijdje op de gang hadden staan keuvelen, maakte ik aanstalten om te gaan slapen en gaf daarmee mij maat de gelegenheid zijn versierkunstjes aan de jongere spetter te tonen. Toen kwam de aap uit de mouw. Toen hij met de leuke griet haar kamer inliep en de deur achter hun sloot, kwam hij na 2 minuten opgefokt naar onze kamer terug en zei: “Dat wordt niks, die griet is niks voor mij”. Een paar maanden na deze aangelegenheid kwam ik er achter dat hij zo verknipt zat, dat hij alleen het liefje van een ander wilde stelen. Hij probeerde mijn latere vriendin achter mijn rug te verleiden en weer daarna de vriendin van een crimineel uit onze stad, die een tijdje vast zat.

Maar bij die crimineel kon hij, toen hij vrij kwam uit de gevangenis, ieder weekend patsen krijgen voor zijn wangedrag.

Misschien kikte hij dáár wel op.

Het mooie meisje in Praag liet hij gewoon schieten.

De song Backstabbers is een waarschuwing voor eenieder , die zijn liefje wil verliezen.



___________________________Botsauto____________________

Vertaling: Vraag me niet, hoe ik thuis gekomen ben.

____________________________G-spot_____________________

Het geluk zit in kleine dingen.

In de clitoris bijvoorbeeld.

Maar wat vindt je van de G-spot?

Bij het juiste gebruik een vrouwelijk speelgoedje van topklasse.

De meeste mannen (hier in Spanje tenminste) hebben nog nooit van de G-spot gehoord.

Laat staan, dat ze weten, waar hij precies zit. In de vagina op de hoogte van de buik, ongeveer tussen de navel en de bovenlijn van het schaambeen, moet je kijken (of beter gezegd voelen).

Met de middelvinger voel je de contouren van een langgerekt kussentje.

Als je het niet direct ontdekt, blijf masseren en spelen met je vingers tot je een licht zwellen voelt. Doe het op je gemak, want geloof me of niet , je liefje zal het heeerlijk gaan vinden, als je het goed doet. En net als met alle sex: neem de tijd. Als je geen tijd hebt en je kunt je niet ontspannen, stel het een dag uit. Beter geen sex, dan halve bak sex.

Het is aan te bevelen om een glijmiddel te gebruiken, wanneer de vrouw van nature niet veel vocht produceert.

Als je de juiste locatie gevonden hebt en het super gevoelige orgaan in de binnenkant van de vagine op de juist manier stimuleert, kan de G-spot het startsein geven van een bevredigender sexleven. Er heerst nog steeds een taboe op het niet kunnen klaarkomen. Zoals sommige mannen weigeren toe te geven, dat ze de hoeren bezoeken, zo zullen sommige vrouwen, die nog nooit een orgasme beleefd hebben, dit ooit toegeven.

Doch zonder een orgasme kunnen op elkaar ingespeelde partners ook geweldige sex hebben.

Met geoefende vingers kan men de G-spot de vrouw naar een nieuwe dimensie binnenleiden, waarbij ze zelfs vergeet, dat ze in haar nachtkastje nog een vibrator heeft liggen.

Het kan soms wel tot een half jaar duren, voordat men de techniek onder de knie heeft. (net als bij het squirten). Als de vrouw zelf tijdens het masturberen het niet voor elkaar tot een ejaculatie te komen, dan is het ontbeerlijk, dat geoefende vingers een handje komen helpen.

De vingers zijn harder dan een penis en veel gespierder. Gespierder, dus ook krachtiger. Ze krijgen geen “slappe” en kunnen langere tijd doorgaan.

Voor de eikel van de moeilijk het kussentje van de G-spot te strelen, terwijl de vingers, bij wijze van spreken, met gesloten ogen de juiste plek aantikken.

Wordt vervolgd……...

Reacties

  1. Voor de bijbehorende muziek... zie mijn artikel "Backstabbers /Kontenkruipers" van de O'Jays....
    In de Blogger Vrouwengek

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

WC met Hartje

Bloedpenis versus Vleespenis

Kaal K*tje